سنگِ سياه

زين پس فريادهايم را در وبلاگ نمی‌شنويد! سنگی سياه، حدوداً 10‌گرمی دارم که با هر بار عصبانيت دستم می‌گيرم و به اين موضوع مهم فکر می‌کنم که چه خوشبختم نويسنده‌ی وبلاگِ ديگری –با انگشت نشان نمی‌دهم که آبرويش نرود- نيستم. اثری جادويی دارد در برطرف کردنِ عصبانيت.

مرتبط:
ممنون از ديدارِ امروز. بسی خوش گذشت.