...

نه خوابگرد عزيز، خواندنِ اين نامه برای منِ جوانِ جنگ‌نرفته و آسيبِ‌جدی‌نديده هم دردناک است. اين نامه‌ی تلخ، تلخی‌اش کهنه نشده و نمی‌شود که شکست، فهميدنِ تصويرهای ذهنی اشتباه است و ذهنيت مردمِ درگير جنگ چه بود؟ و تصويری که بعد از جنگ برايمان از اين اتفاقِ طولانیِ هشت‌ساله ساخته‌اند پيروزی نبود؟ و اشتباه نبود؟ تلخ است.
و بله آقای سيدآبادی عزيز، «ما نیازمند بیش‌تر دانستن درباره جنگیم و انتشار اطلاعات آن حق مردم است، تا بدانند چه گذشته است و تا بدانند که امروزِ ما از چه دیروزهایی شکل گرفته است.»
و نه آقای هاشمی‌رفسنجانی، بدترين روزهای جنگ برای همه آن‌طور نيست که برای شماست –و آيا با همين نگاهِ قدرت در سياست نامه را منتشر کرده‌ايد؟ «همان چند ماه اول جنگ كه بنی‌‌صدر فرمانده جنگ بود، خيلی سخت بود.»

چه شده که اين نامه منتشر شده؟ اين گفت‌وگو و صحبت از گوشه‌ای از ضعف‌های ايران در جنگ هشت‌ساله و بعد حرف‌های محسن رضايی و نقدِ نگاهِ هاشمی‌رفسنجانی (از اين سؤال به بعد را نگاه کنيد: پس شما مدعی هستيد با وجود اينكه شعار «جنگ، جنگ تا سقوط صدام» داده می‌‌شد، ولی عملاً راهی غير از اين طی می‌شد؟) و بعد سندی که رو شده است. و انتظارِ رو شدنِ بقيه‌ی اسناد و اطلاعات تا کی؟

مرتبط:
بی‌اخلاقی در تاريخ جنگ
ناگفته‌های جنگ از زبان امام